Goliat
De Reubi Raab boummlet mit em Rààgeli, sym Chind, em Séé naa. Am Bellevue cheumed s’ an ere Suule verby mit ere Staatouë droufobe: en Pourscht chnuunlet mit eme Schwèrt nàb euppis roundem, es isch en Chopf.
Reubi: Rààgeli, wàisch, wén daas Dànkmaal daarstéllt ?
Rààgi: Glawb de Daavid. Dèè chnuunlet déét nàb em Goliat sym Chopf.
Reubi: Richtig. Kànnsch dànn dië Gschicht ?
Rààgi: Glawb schoo. T’Israééli sind gàg p’Filischter ouhfgstande. Dië hànd z’touhsige Strytwàge–n ound Ryter ghaa, ound Fouëssoldaate wië Sand am Méér, t’Israééli hànd im béschte Fall zààtouhsig Kàmpfer zàmepbraacht. P’Filischter hànd éérscht na Ruschtige gghaa ous Làder, t’Israéli nou Schaaff–Fàll ound neud emaal Waffe–n ous Métall, nou Chnébel ound Stàischluuderehànd s’ ghaa.
Reubi: Wiso neuhd ?
Rààgi: Dië Filischter hànd ébe t’Yfouër vo sàmtliche Métallgàgestànd kontroliërt.
Reubi: Ahaa, es Waffe–n–Émbargo.
Rààgi: T’Israééli sind go Grànzpeuschte–n aagryffe–n ound hànd imer wider Stài gschluuderet. Dië Filischter hànd Angscht ound Schrécke gghaa, hànd nou na méé Spiëss ggworffe–n ound T’Israééli Stài gschluuderet. P’Filischter sind wuëtig worde–n ound hànd gfounde, dië Israéli muësed àntli léére, das me daa neud àifach tèurffi go Stài schluudere. Droum sind s’ mit irem Héér go z’Touhsige–n Israééli oumbringe, bis sych t’Luut déét i Heuhline hànd muëse verbèrge.
Reubi: Bisch sicher ?
Rààgi: Jàà, los jétz nou. Nach 8'000 Israééélische Stài ound uber 30'000 Spiëss vo de Filischter tritt en Goliat voor gàg de béscht Israéli. Dèè Goliat isch neud nou gschutzt i syr Ruschtig, béwaffnet mit Spéér, Spiëss ound Schwèrt, er isch aw énorm starch, en Rys, ound kàn Israéli trowt sych, gàg en aaz’tràtte, bis schliëssli–ch ébe dèè Daavid ouf de Suule sàit, èr miëch’s.
Reubi: Ébe daas ha–n i wéle gheuhre.
Rààgi: Los jétz wyter. De Daavid isch fascht na en Bouëb ound ali màined, de Goliat guni, aber de Daavid tupft en am Chopf, de Filischter ghéit béwusstloos oum, ound de Daavid schnydt em mit em Goliat sym Schwèrt de Chopf ap.
Reubi: Ébe droum isch er jétz béruëmt, ound i mànger Stadt hàt er so–n es Dànkmaal.
Rààgi: Gàll Vatter, me hàt halt imer dië Chlyne liëber, dië wo sych neud e so gouët cheund wéére, ound neud dië Màchtige, wo–n àinewààg uberlàge sind.
Reubi: Soo isch es. Psounders wànn de Chly trotz alem gunnt.