view · edit · sidebar · upload · print · history

LCG002Hinkeljouged Es gaat wyter im zwite Til vom Kapitel Sibe: Hinkeljouged, im Gspruch am Sounntig Namittag, wo de Kourt verspricht, das er mit Lydja ound Vonnaa, aber aw mit syne Frunde besprchi, bvor er wieder mit kritischen Ouhssaagen a t'Euffentlichkit gaa wli. Es isch na mngs bsproche worde. Das de Lydia allerhand dour de Chopf ggangen isch i de Nacht drouhf, daas moun i neud xtra na sge. Iri Mitli, iri zw Seuhn, ound natuurli de Chly, di hnd ire soo gfale, di hnd e soo ggfreut ragirt, ifach soo richtig, soo gsound; aber aw de Kourt, r isch ere wret dre Bsprchig nuhcher voorchoo, als sit langem, im Kurper ht si en Aart es Vibrire gspuurt, win ous frunere Zyte. Wo si im Btt lyt ound ere di Szne vo hut Namittaag in Sinn chounnt, ound ire wider daas Vibriren im Kurper e son es aaggnms Ggfuul ouhsleuhst, da cheumed ire Bilder vor t'Awge, Bilder ous de Zyt im Strigel, ound si probirt, di Bilder fschtzhbe.

Im Aafang isch es ja aw na scheuhn gsy, soo mngs isch neu gsy, ound das imer wider Luut verby choo sind mit Aaligen a myn Maa, wo ja mngi Fraw, euppen aw en Maa, grn myr verzllt ht, wnn de Kourt neud oume gsy isch, daas isch zwaar scho aw freumd gsy, ound ganz im Aafang han i nanig so ggwusst, wi mi sll aastle deby, aber ooni di Abwchslig wr 's mer vilicht langwylig worde. Uberhawpt sind s' ja imer di paar glyche Frome, ander cheumed blos fur e materjli Hulff verby, ound di mund s' natuurli vom Hr Pfaarer slber haa. Scheuhn isch aw gsy, mit em Kourt druber prichte, umel im Aafang. Ych han en ja bwounderet, win er imer euppis gschyds dezou ht cheune sge, ound ych ha doo inewg ggnoug de Zyt gghaa fur 's Klavir ound t'Orgle. Alerdings, i de Ggmind slber htt i k Gglgehit gghaa fur Kammermousig, fur daas htt i muse nach Zofige, aber nach rschte Versuch isch es dnn glych drouf ouse choo, p'Fr Pfaarer mus oume sy, wnn scho neud de Hr Pfaarer slber. Ound grad d isch halt gaar baasproucht, scho doo, im Strigel, so ganz verbissen i syni Aarbet. T'Luut sind zwaar neud xtra fromm dt, aber fur Hulff nutzed s' d ounerfaare Ggmindspfaarer grn ouhs. r ht halt ggfounde, syni wichtigscht Ouhfgaab sig: "daa sy fur p'Mntschen i Noot". r ht scho so euppis Sichers, Rougs a sych gghaa, win en groossmchtige Br, daas ht mer tuuff ine wool tdaa, z'tnke, daas isch jtz myn Br. Schoo, aber, das mngi Familje schmaal doure mous, glych das p'Moutter na gaat go boutze, psounders wnn de Maa m i de Biz isch als dehime, ound das es i mngem Houhs wuscht zou ound hr gaat, daas han i bald bis zum Verlider z'gheuhren uberchoo. Natuurli tund mer di Luut lid, natuurli kn ych g'Chrischtepflicht slber, natuurli hilff aw ych grn, wnn i cha, aber schlissli han ych daas neud gglrt, ych han en andere Prouff, ound schlissli ht aw ales syni Grnze. Fur mych, aber neud fur de Kourt. Ych htt scho grn gghaa, wnn er aw mych verstande htt, wnn r sych besoo oum mych, oum syni joungi Fraw gchumeret htt, wi oum AarbiterFrawe. Jaa, ych glawbe, soo hts aaggfange, daas isch 's rschte Ziche von Entfreumdig gsy. Es isch zwaar im Aafang nanig so schlimm gsy. Doo isch er scho imer wider ouf mych yggange, ht scho Verstndtniss gghaa. Aber ych glawb, de Kourt ht mit de Zyt slber Problm uberchoo. Als Profssooresoon sind ihmm Noot ound Aarmout vo dnen Aarbiter-Familje im Strigel grad so freumd gsy wi myr, ound sicher isch r ouf syni Aart uberroumplet worde. Ych gsn en na vor myr, win er daahockt vor sym Entwourff fur p'Prdig, win er suufzget: "Ych wiss gaar neud, waas ych dnen ifache Luut cha sge. Waas hnd di vo scheuhne Worte. ch, myr wrded e so gaar neud voorbritet a dren Ouni, ouf Aarbiterproblm scho grad gaar neuhd." Aber fur ihnn isch daas syni Ouhfgaab, er sturzt sich ouf soo euppis, j m, dscht m 's en forderet. Waarschynlich isch bin ihmm dehi Pflichtbwousstsy ganz obe gstande, ych wiss es neud, vilicht aw rgyz, aber chouhm Ggmut, chouhm Zrtlichkit. Zwyfel, di hnd en pbackt. Dnn gaat er wider i de Bible go blttere, bis in ali Nacht i. Wi mngs Maal waart ich i mym Btt, bis mi de Schlaaff uberwltiget, ooni Goutnachtchouss. Dnn bin i ja schwanger worde. Imerhy. Ych freu mi. r aw, aber ganz anderscht. De Kourt nimmt scho Aatil, chounnt scho aw cho Chindsbwgige gspuure, sit scho, win er sych ouf Naawouchs freuji, wi daas es Geuttli's Wounder sig. Aber ych ha m erwaartet. r mint's ja gout, git si Mu. Sicher wott si de Kourt mit myr freuje. Aber be, r isch ganz vo syne ProuffsZwyfel pbssse. Myr isch daas ubertribe pflichtbwousst. Aa jaa, daas ht mi ja aw so meuge:

Wret myner Sachwangerschaft, myner rschte Schwangerschaft, daa rist er nach Stouttgart, daas hisst uber Stouttgart in e Tuutschi Stadt, neud Linenfourt aber dt oumenand neume, aw neud i sbi Stadt sondern in irgend es Kaff dt i de Nuhchi. Zou me Tholoog mit eme gspssige Name; d chounnt mer jtz neud in Sinn; er ht ja stndig vo dm gschwrmt gghaa. Schynts sig d sr oumstritte gsy, e Zyt lang, will er bi de Sozi mitgmacht ht. Aber grad daas imponirt em Kourt, d wussi, mint er, wi Slsorg in eren Aarbiterggmind sy mus. Jdefalls chounnt er ganz bgischteret oume, ound gaat natuurli slber zou de Sozi, i p'Parti; rscht na zou de Zimerwldler. Mych slber ht blos meuge, das er so ifach ht cheune gaa, fourt vo myr mit mym Chindli im Bouhch. Aber myni Familje, nametli myn Vatter isch gaar neud bgischteret, psounders, wo syn Schwigersoo na hilft e Gwrchschaft grunde. Sonigs lawfft halt na uber mych: J waroum; win er d Schritt bgrundi; was ych dezu findi; eub er a p'Familje tnki; was syn Vatter, de Profsser Chrafft dezou sgi ? Sonigs htted myni gschyder tirkt de Kourt ggfruhget, mych hnd di Oumtryb blos nrveuhs ggmacht. Aber so richtig faat eusi Entfreumdig aa nach de Gbourt, wo de Hansli daa isch. Stolz isch myn Maa ouf syn Stammhalter, ound wi! Tapfer aw; ni htt er gchlaagt wgen ourouge Ncht. De Hansli isch doo es Schrichind gsy; ych na en ngschtlichi Moutter. Daa bin i scho sr elige. P'Frawen ous em Strigel mit iren igene Sorge cheund mi neud verstaa, fur di isch Moutterschaft ifach slpverstndtli, ound di hnd aw Muttere, Schweuschtere, Frundine ggnoug, wo Pschid wussed. Myni Moutter im Wlschland isch halt neud oume, wnn i si brouhchti, 's glych mit myne Frundine. Am Tlifoon cha men be neud glych rde, wi w me binand sitzt ound de Zyt ht. De Kourt uberlaat drigs myr; er wr ja veulig uberforderet vo Seuglingsproblme. inewg so ounpraktisch, d gschyd Buchermntsch mit zwoo lingge Hnde. Doozmaal choum i mer wurkli von alen im Stich gglaa voor. Ound 's Jaar drouhf chounnt scho de Maartyn. Mit ihmm gaat mngs scho vill bsser, ych mach mer nume wg jdem Pypsli Sorge, schlissli isch es ja nume 's rscht Maal. D Tyni isch aw vill de Ggmeugiger, richtig en Zfridne. Defuur wirt de Hansli oungdouldiger. Ych mou mich aber aw oum de Chly kumere. Uberhawpt han i fur chouhm m anders Zyt als fur di bde Boubli, nbscht em Houhshalt. Jaa, di Zyt han i schwr gghaa, ound daa sind beuhsi Ggful ouhfchoo zwuschet em Kourt ound myr."

Ound wider truled de Lydia iri Gdanken oum p'Bziig zou irem Aatrowte, zour Fraag wg ere Schidig. Bald schmt si sych, go fluchte, bald imponirt ere d Maa mit syne Fgkite, mit sym Gouraaschi glych wider soo, das si neud von em wgg wott. Bald gspuurt si glych wider, das si en neume grn ht, das si en neud wott dre Vonnaa uberlaa. Di wr imstand ound wuur en na gg de Hinkel ouhfrize. Sy wott deby sy, wott si cheune wre wo 's neuhtig wuur. Ound dnn g'Chind. T'Lydja trowt si chouhm, sych voorstle, wi di e Schidig ouhfnmted. Eub si vom Vatter wgg wtted, wles wtt bin ihmm blybe. Daas macht ere ganz Angscht.

Nou so vill, am Taag drouhf git si ounerwaartet iri Antwort bkannt wg de Schidig, jtz pleutzli: si blybt doch bim Kourt, laat sych neud schide. Sy staat zou irer h.

Alerdings wirt 's Zmelbe wge dm neud ifacher, im Ggetil, 's Bwousstsy, das me jtz zmeblybt, das nuut nderet, das si "jaa" gsit ht ound jtz es "ni" droum schwiriger wuur, macht t'Lydia neud glassener, ound so passirt 's halt imer wider, das si t'Nrve verluurt, so Ouhsbruch, won ifach zvill sind, wnn daas aw nimer wuur waar haa, umel neud in ire Chrise.

Si wott wider zou dm Pastor Thomas gaa. Lang mous si wrwise, eub si daas hoochgschlosse schwaarzsidige Chlid wll aalgge, daas mit em wysse Chrgli ound de vile Chneupfli graad p'Brouscht dourap, oder doch ner ires grawe Taijur mit de Brnstibroschen ound em Spitzetuchli uber em Dcollt, d isch ja neud son en strnge. Aber vor em Spiegel verggwusseret si sych glych na, eub umel t'Schitle przys i de Mitti und scheuhn graad isch. De Pfaarer fruhgt si dnn ound na vor si ires Aalige cha formulire, eub si verwandt sig mit dm brumte Schwyzer Profsser Chrafft, ound vor si en Antwort ousebringt, faart er wyter; offebaar nimmt er ires lyse Zoucke, ires Zmezi, won uber 's Gsicht ghouscht isch, als e Pstuhtigoung: "Bin ich nicht ein Esel, daran habe ich gar nicht gedacht." Er erchlrt ere, r cheuni sych sr gout voorstle, wi schwirig 's fur g'Gmaalin vo soo eupper Brumtem sig, Vertrowe zou eupper Freumdem cheune finde. Vo syner Syte cheun er sge, das r de Hrr Profsser blos uber syni Schrifte kni, das er di, uberhawpt dm moutige Maa syni Haltig, schtzi ound achti, das er aber zouversichtli sge cheuni: "ich bin nicht befangen", r trowi sych ooni wyteres zou, de Standpounkt vo de Fraw Profsser neutraal cheunen aalouge, ound vor alem iri Aalige ous irer Sicht aalose ound mit ire bsprche. r wussi, win es hlls Straale gg' ousse doch mngisch aw tounkli Schatte wrffi gg ine. Sy sig ubrigens ganz fri, eub si ouf d Pschid abe syni Hulff na wll in Aasprouch n, r jdefall sig fur si daa. Si mus aw wusse, das si ihmm nou soo vill sli verzle, wo si sicher sig, das r daas turffi wusse.

En Schlosser wurkt mngmaal ounhimli, wnn er e verschlossnigi Ture, es versprts Chschtli , wo me lang vergbis draa oume probirt ound mit ale Chog vo Schlussel gchlutteret ht, jtz mit eme Ditrich ound es paar Handgriff im Nouh ouhfbringt; ound es git Wort, wnn si rli sind, zmindscht rli wurked, won euppis wi Zawber a sych hnd, wo denaa en Mntsch, wo schuuch ound ngschtli nuut uber syni Gful, uber syni Gdanke wott verraate, Wort, wo d Mntsch e dwg zoum rde bringed, das r slber hinedry chouhm cha glawbe, wivill er prysgg ht. Euppe soo mous t'Lydia stouhnen ouf em Hiwg vom Paschtor Thomas, wi sy iri Neuht mit irem Maa ht cheune prysg, bsser na, als si slber htt i Wort fasse cheune ooni d doch igetli freumd Maa.

view · edit · sidebar · upload · print · history
Page last modified on 24.03.2012 19:52 Uhr