Ouf Fréjersfuëss
'S aawaartschaftli Vermeuge vo de–r Élisabét Abderhalde–Trumpi isch soo béachtli, das ire–n àinzig Soon Wolfgang als gouëti Party cha gàlte–n ouf em Huraatsmèèrt. Als éémaalige Handelsapsolvànt wàiss er, wië–n er mouës voorgaa, zoum fur sych dië ggàignetschti Fraw ouhssouëche–n ounder ale déne, wo fur en schwèrmed. Syni Aaforderige sind: éérschtens en verfuërerische Bouhse, zwàitens es aamàcheligs Gsicht, drittens mouës si flyssig ound viërtens gschyd sy, feuïftens e Liëbi, sàchstens mouës si Koultour, sibetens Gàlt haa ound achtens ous gouëter Familje sy. Er vertàilt déne jounge Daame, wo i Fraag cheumed, fur jédi vo déne acht Qualitèète jé en Aazaal Phunkt vo àis bis sàchs. 'S Maximoum isch also 48 Phunkt. Dréi cheumed ex æquo ouf 43 Phunkt, ound dië nimmt er i dië ànger Waal. Dië àint, e Béatriss, isch Tochter ound Awgeupfel vo me Banktiràkter Houëbiger. Ire Vatter hàt ous rélatyv àifacher Hèèrkoumft énorm Ggarjèère ggmacht ound e Tochter ous séér gouëtem Houhs eroberet gghaa. Er isch neud nou i sym Arbetsplatz, ere Groossbank, ound im Militèèr es heuhchs Tiër, sondern hockt aw i verschidene Verwaltigsrèuht ound rédt in ere burgerliche Partéi es wichtigs Wort mit. Syni Béatriss hàt es Handelsdiplom, schafft i de Bank vom Vatter ound erràicht im Wolf syner Wèrtig nametli–ch in Intéligànz, Gàlt ound Liëbi 's Maximoum. Dië zwàit, Rosmary vo Bornstài, isch Tochter vo me–n Indouschtriéle, wo syni Fabrik i de feuïfte Gànerazjon fuërt. Dèè làbeslouschtigé, wàltoffnigé Maa, Prèsidànt vo me Koultourfèurderveràin ound Oberschtluutnand bi de Ggavalery, won alerdings mouës erlàbe, wië si apgschafft wirt. Dië Rosmary, e Fusiothérapeuïtin, schwingt im Wèulfel sym Phounktésischtéém obe–n ouse–n i Familje, Gsicht, Gàlt ound Flyss. De Vatter vo der dritte, ere Véra ouf Plattjen, isch Richter am Kantonsggricht, spézjalisiërt ouf Obligazjooneràcht ound en bégèèrte Gouëtachter i Wirtschaftsfraage. Syni Véra hàt ires Jouhs–Stouhdjoum mit summa cum laude apgschlosse, isch Mousykliëbhaberi ound ganz e zèèrtlichi.
Zéérscht ladt de Wèulfel dië Véra zoum Znacht y. Sy freuït sych séér, héig zwaar na vill z'touë vor irer Abràis, wél en aber oumbédingt na gséé, droum verschiëbi si en Tèrmyn àxtra fur ihnn. De Wèulfel gheuhrt nou de létscht Tàil vo–n irer Antwort ound fuult sych scho sygessicher. Er list es Réschtorang ouhs mit ééner intymer Atmosfèère, wo me–n oungsteuhrt cha mitenand réde–n ound wo me gouët isst, ound taatsàchli laat sych dèè Aabig séér gouët aa; es zàigt sych, das me ggmàinsami Intràsse hàt, das me sych gouët verstaat, ound 's blybt neud ouhs, das si zou ihmm ouf p'Bouhde chounnt ound das si sych aw déét gouët versteund. De Chubel chalts Wasser chounnt er dànn bim Apschyd uber: "Ych schryb der dànn en Briëf, wië 's mer gaat, was i–ch erlàbe, ound wàisch, ych bi dànn aw froo, wànn i z'New York bi–n ound niëmer kàne, wà me myr schrybt. Èr hàt vor louhter scheuhne–n Awge ganz uberheuhrt gghaa, das sy fur gouët es Jaar i t'U.S.A. wàchslet go de–r L.L.N. mache, daas Diplom, wo dère zouëkumftige Wirtschaftsaawàlti–n erlawbt, ouf de–r internazjonaale Buni z'agiëre. Im éérschte Schock wàiss er neud, waas sàge, ound so verspricht er, natuurli schryb er ire gèèrn. Nach ere létschte–n Oumaarmig gaat er zrougg i syni Bouhde–n ound waartet langi Zyt vergàbis ouf de Schlaaff. Mouës àigetli dië Véra grad jétz verschwinde, wo–n èr sych èrnschthaft oum si bémuët ? Ound nach soo me–n Aabig ! Ire Wèrt isch fur ihnn ébe–n énorm gstige, sit er wàiss, das si so zylstràbig ouf e villverspràchendi Ggarjèère zouë stuuret. Àntli, ound im Gédanke–n a Rosmary ound Béatriss, wo ja aw na oume sind, versinkt er glych na im Schlaaff. Aw t'Rosmary vo Bornstài freuït sych ouf es tête–à–tête mit em Wèulfel, ound si empfillt em sàlber e Fràssbàiz, wo–n er si dànn aw hy yladt. Taatsàchli bringed dië koulinaarische Ggnuss zàme mit eme gouëte Tropfe dië bàide–n in e gghobni Stimig. Dië wirt nou wénig truëbt, wo t'Rosmary de Frank Sinatra uber's Booneliëd ouse ruëmt, ound de Wolf sys Mousikerggwusse neud cha verchlàme–n ound dèm syni Frasiërig ound Intonazjon hèrt kritisiërt. I dère Gsprèuchsphawse, wo 's droufabe git, fallt dèm Pàchvogel ouhsggràchnet t'Véra y, èr findt's gschyd, wànn t'Rosmary wussi, das dië ousser Bétracht fallt ound wott zàige, das er neud nou cheun tadle. Item, er verfallt i 's Schwèrme, wië flyssig ound tuchtig dië séig, das si mit dèm L.L.N. dië béschte Schangsse fur iri Zouëkoumft im Sinn héig, ound wië mouëtig dië doch séig, als joungi Fraw so elàige–n i t'U.S.A. T'Rosmary wirt ouf daas abe–n ééner e chli àisilbig, ound wo de Wèulfel nach dèm Àsse wott de wyter Aabig plaane, isch si ouf àimaal muëd ound mouës hài. Spèuhter schrybt si en Briëf, si passid glawb doch neud zàme, ound me brouhchi sych neud e so flyssig z'tràffe. Nach déne bééde Ruckschlèèg wirts fur de Wolfgang e chli spitz. Nach ere Trouhrfaase psinnt er si–ch ouf syni dritti Waal ound gaat jétz mit Volldampf ouf dië létscht Hoffnig Béatriss Houëbiger loos. Vo–n ire wirt er mit offne–n Arme–n empfange. Sy isch nàmli scho lang in en verliëbt. Scho bald verlàbed dië bàide Luut im béschte huraatsfèèige–n Alter màngi scheuhni Stounde zàme, ound so langsam fluussed aw Idééë–n uber e ggmàinsami Zouëkoumft in iri Gsprèuhch y ound Àinzelhàite–n uber dië jéwyligi Familje–n i Hyblick ouf p'Muglichkàit, me cheunnti dië Aaggheuhrige–n aw sàlber kàne léére. Als éérschte stéllt de Wèulfel syni Frundin dehàime voor, ound syni Éltere sind bégàischteret vo dère Béatriss. P'Mouëtter alerdings wirfft en mouëtloose Blick in iri Garderoobe bim Gédanke, si muës emaal de Fraw Banktiràkter Houëbiger gàgenuber staa.
De Wolfgang Gottliëb làit es paar Wouche spèuhter sys béschte Ggwand aa ound luutet mit Hèrzchlopfe–n ound eme pràchtige Blouëmestrouhss am Ygang zu de Vila Houëbiger. Es Soume zàigt, das t'Ture–n ouhftrouckt isch ound er gaat e chourzi Stàge–n oufe zour Wonigsture, wo–n er scho vo de Béatriss empfange wirt. Sy fuërt en dour es tounkels Gàngli an ere Garderoobe verby in en Ygangshale ound wyter in en Aart Salong; en héle, ggruumige, fascht quadraatische Rouhm mit ticke Téppich ound groosse Bilder i luuchtige Farbe a de Wànd. Vor ere Glaaswand, in sounige Gaarte–n ouse, entdéckt er ouf eme Soffa Hèr ound Fraw Tiràkter, grad wo–n ihn p'Béatriss voorstéllt. P'Fraw Tiràkter loupft blooss ire–n Arm ggnouëg wyt oufe, fur das de Wolfgang déne mèrkwurdig passyve Finger mit synere Hand fur e drouckloosi Bégruëssig cha bégàgne. De Hèr Tiràkter staat ouhf, git en chrèftige Hàndedrouck ound ladt de Psouëcher y, zoum ouf eme Footeuï Platz nèè. Schiër versinkt de Wolfgang ouf dère wàiche Sitzflèchi. Was er wéll trinke ? Er entschluusst si fur en Orangschesaft. Dië géwandti Fraw Tiràkter bringt 's Gsprèuhch bald ouf p'Mousyk, ound de jougedli Psouëcher isch im Élémànt, wyst sych ouhs uber Kànntniss vo béduutende Wèrch, Komponischte–n ound Interpréte, ound bald luuchted syni Bagge vor louhter Bégàischterig. Euppe nach ere Viërtelstound git de Hèr Tiràkter z'verstaa, èr wéll na is Hèrezimer go–n es paar Wort réde mit em Hèr Abderhalde, ound gaat em verouhs i t'Ygangshale–n ound dour e Ture–n i de Schmaalsyte vo me lèngliche Rouhm, wo starch nach Rawch schmeuckt. 'S Liëcht schynt dour dië wysse Voorhàng ouf dië blassgààle Tabééte mit goldige Bluëmli. Ouf de Sytewànd hanget nàbe–re mittlere Ture jé es Bild, euppe zwéé maal dréi Mééter grooss, waarschynli Franzeusischi Impràssjonischte, ound dànn hàts éérscht na Platz fur jé en tounkle Schrank, heuhch bis a t'Tili oufe, mit suulefèurmigem Apschlouss ouf bééde Syte. De Hèr Tiràkter Houëbiger laat sych ouf eme Footeuï nider, vor eme Tischli, wo drouff obe–n e Brongsseplaschtik troont, si cheunnt vom Rodin sy, ound wyst ouf dië gstickti Sitzflèchi vo me Bidermàjerstouël mit de Wort: "sitzed Si, daa vor em Bourdelle." Drouhf chounnt de Wolfgang Abderhalde vo sym Gaschtgèber z'gheuhre–n uber: "Losed Si, jounge Maa, myni Tochter Béatriss isch i séér béquèème Verhéltniss ouhfggwachse, si isch sych de–r Oumgang mit ere gghobene Gséllschaft ggwont. Ych achte jéde, wo sys Làbe me heuhche–n Idéal, wië daas ja g'Kounscht wott sy, verschrybt. Es tèèt mer aber làid, wànn i muësst gséé, das myni Tochter, vilicht nàbe me Maa ooni daas Flair, wo's fur de Kampf ir erbarmigsloose Wirtschaft àifach brouhcht, uf viles muësst verzichte, ych màine, wànn myni Batriss in ere fur sy ounggwonte–n Oumgàbig muësst oungluckli wèrde. Sy muënd droum verstaa, das ych mych wott orjàntiëre–n uber p'Verhéltniss vo–n ire mànnliche Békannte." Dànn cheumed Fraage uber Hèèrkoumft, Stouhdjegang ound Prouëffsouhssichte. Am Schlouss wirt de Wolfgang Abderhalde–n entlaa mit Wunsch fur vill Erfolg fur sys wytere Fourtchoo. Neud lang nach dèm Psouëch chounnt de Wèulfel en Briëf uber vo synere–n Aapbàttete. T'Schrift isch a verschidene Stéle verschmiërt, ound ganzi Sàtz sind douhrgstriche–n ound neuï drubergschribe. Si prichtet uber es Machtwort vom Vatter Houëbiger. Si muës fur es paar Jaar nach Schottland in e Filjaale vom Vatter sy–re Bank. Sy erchlèèrt sych séér trouhrig uber dèè erzwoungnig Apschyd, phaltet ire Wèulfel aber ééwig im Hèèrze–n ound hofft ouf t'Zyt nach dèm Éxyl. Euïsem jounge Mousiker hàt scho nach sym Psouëch ound em Gsprèuhch mit em Tiràkter Houëbiger ggschwaant, syni Wèrbig héig allwààg chouhm groossi Schangsse. Àinewààg touët er es paar Nàcht lang kàs Awg zouë ound isch er fascht en Monet lang ounkonzàntriërt bi syner Arbet.